Vreugde brengen in zorgcentra (foto)dagboek

Mensen met een “aai-hond” kunnen veel vreugde brengen bij bewoners van zorgcentra. Het aaien van een sociaal dier verlaagt niet alleen de bloeddruk, maar is ook prettig en “hartverwarmend”. Het dier geeft liefde, warmte, genegenheid en aandacht aan de betrokkenen. Het sociale contact dat hierdoor ontstaat, alsmede de continuering hiervan is van groot belang.

Het aaihondenproject voorziet in een grote behoefte, want een huisdier kan er zorg voor dragen dat bewoners van zorgcentra fitter, actiever en minder eenzaam zijn.

Wat een heerlijke manier om de dag mee te beginnen: ‘Kom gauw binnen mijn lief, mooi meisje”! Jitske wordt enthousiast onthaald door een bewoonster die we vandaag voor de 2de keer ontmoeten. Ze kwispelt blijgezind op de dame toe en wanneer deze een kusje vraagt geeft Jitske haar vrijgevig maar voorzichtig een paar likjes. “Jij bent mijn vriendinnetje hè … Ik heb er zo naar uit gekeken dat je weer kwam” klinkt het… Als we deze vrolijke ontmoeting zien kan het niet anders: onze kwispelstaarten hebben ook hier na hun eerste bezoek een stevige pootafdruk achtergelaten :-)

|
Geef uw reactie

Wil je ook graag aan de slag met je eigen dier in een verzorgingshuis maar je hebt nog geen attest AAI (Animal Assisted Intervention)? Ben je op zoek naar de geschikte vorming om dit op een verantwoorde manier te realiseren?
Professionals of vrijwilligers kunnen net als wij een boeiende, veelzijdige opleiding volgen via het AAIbeest.
Kandidaten of instellingen die interesse hebben kunnen vrijblijvend contact opnemen

|
Geef uw reactie

Na ons eerste bezoek hier kregen we van animatrice Sophie de vraag: Kunnen we geen planning regelen voor meer per jaar?
Het werd ook deze keer weer een hele toffe namiddag en we nemen ons voor om in de toekomst steevast tijd te maken voor een knuffel, een likje en een “hondenpraatje” in dit WZC.

|
Geef uw reactie

Onze rusthuisbewoner die we al het langst bezoeken kan ook deze keer zijn tranen niet bedwingen. “Ik kan er niets aan doen, als ik de hond zie moet ik wenen. Ik had Jitske al 30 jaar geleden moeten leren kennen!” :-)
Hij krijgt vandaag een klein geschenkje: een kadertje met een foto van zichzelf met Jitske. Jitske’s beste vriend kan zijn geluk niet meer op: “Die foto moet op mijn nachtkastje staan zodat ik hem kan zien. Ik zal aan mijn zoon vertellen dat de foto voor hem is als ik er niet meer ben…”
Een ontroerend mooi moment waar we zelf ook weer heel gelukkig van werden.

Geef uw reactie

02 december 2014:

We brachten weer een bezoek bij onze lieve “oude” vrienden in Kermt. Wat “onze” mensen tijdens het bezoek te vertellen hadden?

Die ene iemand zegt niets, geen woord maar de sprankel in haar ogen en haar glimlach spreekt boekdelen…

Anderen uiten een ware spraakval van woorden:

“In mijn gedachten neem ik Jitske mee…”

“Ik krijg daar nooit genoeg van…”

“Er bestaat niets mooier dan dit…”

En dan laat iemand zich een waarheid als een koe ontvallen:

“Jij moet toch wel héél gelukkig zijn met zo’n honden!” :-)

1 Reactie
Pages:  1234