Blog Archief

08 mei 2015

Ben je blij, bang, verdrietig of ziek? Onze AAI-honden slagen er altijd en onder alle omstandigheden in bij iedereen een glimlach tevoorschijn te toveren…

De hamvraag of beter gezegd het mysterie: hoe spelen ze dat toch iedere keer weer opnieuw klaar is vandaag de wereld uit geholpen door een 87-jarige bewoonster die onze AAI-honden voor de allereerste keer ontmoette.

Haar reactie: “Zie die prachtige oogjes… die hyptoniseren een mens dus gewoon hoor!”

Hypnose, dat is dus het geheime wapen van een AAI-hond :-) Dat we daar zelf nooit eerder achter gekomen zijn. Oooooo, wat een plezier, wat hebben wij vandaag toch weer een leuke voormiddag gehad :-)

Lachende gezichten, mensen die met hun hand op hun hart steeds maar bevestigen dat ze ons bezoek zo waarderen, een bewoonster die meeloopt tot aan de lift om dan afscheid te nemen met een dikke zoen en “100.000 maal dank” roept.

Hypnose door een hond… ja hoor, het heeft zo zijn charmes!

|
Geef uw reactie

19 maart 2015

Deze voormiddag brachten we door in de klasjes van juf Carine & juf Leen (2de leerjaar). Wanneer we vragen wat mensen doen als iemand ons laat schrikken weet Younes het heel zeker: “ik geef dan een KLAP!”
“Maar wat doet de hond als je hem laat schrikken? vragen we ons af. Die heeft geen handen!”
Younes denkt even diep na en zegt dan vastberaden “De hond geeft een HAP”!
Om ons, bij ons vertrek, op weg naar de auto over de speelplaats te behoeden voor de aanstormende menigte joelende kinderen vormden juf Carine en juf Leen spontaan, elk met hun eigen leerlingen, hand in hand een lange mensenketting zodat ons baasje ons in alle rust in onze autokennel kon zetten.
Wij vonden het een wondermooi gebaar, ons baasje was ontroerd… zoveel RESPECT!
Bedankt Juf Carine, juf Leen en al onze (bescherm)engeltjes uit jullie beide klasjes die ons zo respectvol beschermden. Jullie waren geweldig! :-)

|
Geef uw reactie

11 & 12/02/15

Voor de directeur en de leerkrachten in deze school was het de eerste ervaring met vzw Xanuul.
In het 1ste, 2de, 3de en 4de leerjaar ontmoeten we een merendeel aan vrolijke vrienden die allemaal “Goede Hondenbaasjes” willen worden maar toch ook wel een groot aantal jongens en meisjes die bang zijn.

De missie van onze vzw is dat ook bange kinderen zich conflict vermijdend leren opstellen t.o.v. een hond.

Emmelot en Jitske zetten zich ook hier, zoals steeds, voor 100% in en zelfs de allerbangsten zijn er stuk voor stuk in geslaagd om contact met hen te hebben. Met andere woorden: na ons bezoek hier in Alken kunnen we met een gerust gemoed aan een ontspannende week Krokusvakantie beginnen. Tijd om Emmelot & Jitske, die altijd voor ons klaarstaan, even rust te gunnen en eens extra in de watten te leggen :-)

 

|
2 Reacties

10/02/15

“Dit is toch wel het strafste wat we ooit gedaan hebben” moeten Emmelot & Jitske vandaag gedacht hebben… :-)

Ze zijn immers gewoon om te werken met kleuter-, lagere schoolkinderen en (demente) bejaarden maar daar blijft het niet bij. Vandaag nam zowel ons AAE (animal assisted education) als ons AAI (animal assisted intervention) project een verrassende wending. In de middelbare school Regina Mundi in Genk hadden we een heel ander (maar fantastisch :-)  )  publiek, nl. een groep 7de jaar kinderzorg en een groep 7de jaar thuis- en bejaardenzorg.

Het uitgangspunt was om deze workshops zoveel mogelijk te laten doorgaan in hun oorspronkelijke vorm (d.w.z. zoals de sessies bij kleuters of in een rusthuis gebracht worden). Hoofddoel: de toekomstige kinder- of bejaardenverzorg(st)ers de verrijking die de aanwezigheid van een hond voor een persoon kan betekenen “tastbaar” laten ontdekken en ervaren. Het werd een zeer geslaagde voormiddag waar ook de praktische kant besproken werd:

Bv: De leerlingen waren onder de indruk van de rust en het vertrouwen die Emmelot en Jitske uitstraalden. Hoe krijg je een hond zover?

Of “ik ben bang van honden. Hoe moet ik dat later aanpakken als ik bij Thuiszorg wil gaan werken en die patiënten hebben een hond?”

Deze jongens en meisjes zijn allemaal onderweg om een nieuwe generatie talentvolle verzorgenden te worden. Die beweegredenen hebben ons aan ’t denken gezet, we kijken vooruit en nemen de uitdaging aan om vanaf nu ook bereikbaar te zijn voor middelbaar onderwijs. Door deze leerlingen zo goed mogelijk te betrekken bij ons AAE en AAI gebeuren kunnen we een bijdrage leveren aan “de zorgsector”, die zich gelukkig steeds meer bewust wordt van de meerwaarde die een dier kan bieden m.b.t. de  verbetering van de levenskwaliteit van een zorgbehoevende medemens. Het was vandaag voor ons dan ook een uitzonderlijk verrijkende ervaring.

 

De leerkrachten namen afscheid met een “tot weerziens” … graag dus!!!

 

Ps: Met dank aan mevr. Ruth Cox, leerlingenbegeleidster in Regina Mundi, voor dit creatieve, inspirerende idee waar wij dus zeker nog een staartje gaan aanbreien :-)

regina mundi bdank regina mundi

 

|
1 Reactie

Ons eerste bezoek ooit in deze lagere school maar toch werden we “aanstekelijk” enthousiast ontvangen door de leerlingen van 1ste, 2de, 3de en 4de leerjaar.

Wat wilden ze allemaal graag knuffelen met Emmelot & Jitske. Dat mocht, maar veilig omgaan met een hond staat voor vzw Xanuul voorop …

DUS EERST LEREN HOE WE EEN HOND BEST BENADEREN!!!

Vooral in het vierde leerjaar waren de jongens en meisjes wel héél erg aandachtig en geïnteresseerd. We konden bijna een speld horen vallen en onze les is dan ook behoorlijk uitgelopen :-)

|
1 Reactie

Na ons eerste bezoek hier kregen we van animatrice Sophie de vraag: Kunnen we geen planning regelen voor meer per jaar?
Het werd ook deze keer weer een hele toffe namiddag en we nemen ons voor om in de toekomst steevast tijd te maken voor een knuffel, een likje en een “hondenpraatje” in dit WZC.

|
Geef uw reactie

We vonden het al zo leuk dat de leerlingen van juf Iene, juf Sonja en juf Kathleen allemaal een prachtig “honds” naamkaartje geknutseld hadden. En dan kwam Amber nog met een mooie tekening die ze speciaal voor ons gemaakt had. Zo lief …En dan kwam die ontroerende mail van de bezorgde mama van Nina. Ze verwoordt exact onze beweegredenen, wat we trachtten te bereiken met ons schoolproject. Ons werk wordt begrepen :-)

 

“Waaw! Mijn dochter Nina (2de leerjaar SBS Kuringen), doodsbang voor honden, kreeg dinsdagsavond via de school te horen dat er woensdag ‘hondjes’ op bezoek kwamen.
Ze liet er van dinsdag op woensdag haar slaap voor want ze was zooo bang voor die woensdag. Ikzelf heb dinsdagavond nog even met de juf gebeld om uit te leggen dat Nina panisch is voor honden. Ze slaat gewoon tilt als ze er eentje ziet en weet echt niet meer wat ze dan doet. Pas nog liep ze voor een lijnbus de straat over omdat er een hond onverwacht om het hoekje kwam.
Ze heeft me dinsdagavond tot op mijn bloot lijf uitgevraagd over wat en hoe en wanneer en waarom … vaak moest ik het antwoord schuldig blijven… Haar 2 broers kregen dinsdag niet eens de tijd om met mij te praten, Nina eiste alles op met haar vragen. Jullie hebben dat echtere ENORM goed aangepakt, hier niets dan lof over XANUUL! Waaaw!
Nina kwam woensdagmiddag thuis met een hoofd vol verhalen want ja hoor, honden konden ook lief zijn en “je moet gewoon weg kijken als ze naar je kijken, mama!”. Ze heeft de hele dag tegen iedereen die het wou, en die het niet wou, verteld over Charlotte (sorry Emmelot) en de andere hond waarvan ze de naam niet meer wist, over de zakjes en hun kakjes, de strikjes in de haren, een rood en een groen strikje, de ene hond die 3 was die zo schattig was, …
Kortom, waaw, wij stonden versteld van jullie, Emmelot en Jitske en zijn zo blij om onze dochter een stapje dichter bij de dierenliefde te zien komen …
Bedankt mensen van Xanuul, jullie leveren goed werk! Ga zo verder! Wow!
Groetjes
Inge”

 

Zo mooi, heel motiverend ook… we zijn er eerlijk gezegd zelf wat onder de indruk van. We beseffen dan ook weer maar eens welke draagkracht Emmelot & Jitske ons hierbij geven… Bedankt lieve beardieschatten!

 

|
2 Reacties

Naar jaarlijkse traditie gingen we op bezoek bij al de eerste leerjaarkindjes van SBS Koersel. Het schoolteam draagt ons beardieteam diep in hun hart (dat is wederkerig) en het was weer heerlijk om terug te zijn :-)
P.S. De schoolfoto’s volgen later nog.

|
2 Reacties

Op de drempel van het nieuwe jaar nog even een terugblik van 2014.

Het afscheid van Zjuuleke schudde onze wereld stevig door elkaar. We zijn dankbaar voor zijn aanwezigheid in ons leven en denken met veel trots terug aan wat we dankzij hem op poten konden zetten: “het schoolproject Goede Hondenbaasjes” waarmee het allemaal begon… De gedachte aan zijn spontaniteit, hoe hij “aanwezig” was bij de kinderen, hoe hij elk moment samen met hen ten volle beleefde maakt ons nog elke dag gelukkig. Hij inspireert en spoort ons nog steeds aan om onze droom vastberaden te blijven volgen: “mens en hond samenbrengen in een betere, veilige en liefdevolle wereld met wederzijds respect”.

2014 was ook een jaar waarin we vele activiteiten, vol warmte en tederheid mochten verwezenlijken. We hebben erg genoten van onze bezoeken en danken onze trouwe scholen en rustoordbewoners voor het in ons gestelde vertrouwen en het prettige contact. Velen zijn intussen vrienden geworden…
Veel “nieuwe” mensen leerden we ook kennen en dit gaf ons de kans om “nieuwe” ogen te openen. Het ontroerde en gaf ons een immense voldoening dat we echt konden voelen dat ook zij “nieuwe” inzichten kregen! Dat ze begrepen hoeveel moois het contact tussen een kind of een bejaarde en een hond te bieden heeft. Sommige reacties grensden aan het ongelooflijke, maar toch zijn ze waar…

Zoals jullie wellicht al weten wordt 2015 voor ons, en voor onze collega-verenigingen die lid zijn van de Provinciale Adviesraad Dierenwelzijn, geen gemakkelijk jaar.
Door de plotse vermindering van het provinciefonds door de Vlaamse regering, zal het budget voor het provinciaal dierenwelzijnsbeleid de komende jaren fors afnemen.
Er is grote onzekerheid of de provincie de werkingsmiddelen voor ons schoolproject voor 2015-2016 groen licht zal geven.

We zijn erg dankbaar voor de positieve standpunten en raadgevingen van scholen hieromtrent. Vrienden die ons met raad en daad bijstaan maar ook voor steun en een doodgewone “like” die soms uit een heel onverwachte hoek komt.
Zij zorgen ervoor dat onze motivatie terug pijlsnel omhoog schiet en wakkeren onze vastberadenheid om door te zetten aan. We zullen het komende jaar weer veel aandacht aan onze activiteiten blijven besteden, zowel aan de kleintjes, hun ouders als ook aan hun groot- en overgrootouders.

Tot slot geven we met een warm hart nog graag “onze wens voor jullie voor 2015” mee: Een leven dat je deelt met vrienden en familie is een gelukkig leven!
“Onze” honden behoren tot onze beste vrienden en tot onze naaste familie…
En geef toe: meer hoeft dat toch echt niet te zijn!

Een lieve (kwispel)groet,
Annick, Emmelot & Jitske
Vzw Xanuul

|
Geef uw reactie

16 november 2014

Een speurspel gaan spelen in Bredene. We ploeteren ons, door het mulle zand in de duinen, een weg naar het strand op snuffelzoektocht naar “een verloren persoon” …

”WAT EEN LOL !!!” vonden Emmelot & Jitske!

 

 

|
Geef uw reactie