WCZ Vinckenbosch Kermt-Hasselt

Onze rusthuisbewoner die we al het langst bezoeken kan ook deze keer zijn tranen niet bedwingen. “Ik kan er niets aan doen, als ik de hond zie moet ik wenen. Ik had Jitske al 30 jaar geleden moeten leren kennen!” :-)
Hij krijgt vandaag een klein geschenkje: een kadertje met een foto van zichzelf met Jitske. Jitske’s beste vriend kan zijn geluk niet meer op: “Die foto moet op mijn nachtkastje staan zodat ik hem kan zien. Ik zal aan mijn zoon vertellen dat de foto voor hem is als ik er niet meer ben…”
Een ontroerend mooi moment waar we zelf ook weer heel gelukkig van werden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *