Woonzorgcentrum Residentie Vinkenbosch te Kermt-Hasselt

07 november 2014: Wat zeggen mensen? Waar doen wij het voor?

Een bewoner, die al geruime tijd dikke vrienden met onze honden is, wordt naar ons toegebracht. Deze keer hebben we Jitske bij, zij herkent hem en kwispelt hem blij tegemoet. Hij herkent haar en heeft tranen van ontroering. Jitske wordt zo dicht mogelijk tegen hem aan in de stoel naast hem gezet. Ze legt haar hoofdje neer en geniet van zijn zachte aaien over haar hoofdje terwijl de bewoner vertelt:

Als de honden er zijn speelt mijn hele leven zich als een film terug voor me af. Ze brengen me terug naar de tijd dat ik nog werkte met mijn eigen honden op onze boerderij. Ik heb altijd met honden samen geleefd, van toen ik 15 jaar was tot ik naar het rusthuis kwam. Een mens heeft in zijn leven geluk nodig, honden geven je dat geluk! Kon ik deze maar mee naar huis nemen…
Een leven zonder hond is geen leven, ze geven je iets… de jeugd van tegenwoordig kent dat niet meer… “

Wanneer we bij het afscheid afspreken dat Jitske & Emmelotje nog vaak zullen komen en dat ze nu toch ook een beetje zijn honden zijn komen er weer tranen… tranen van geluk.

U kunt niet meer reageren.